ชินบุสึ โชนิน

ชินบุสึ (ค.ศ. 1209–1258) เป็นเจ้าอาวาสองค์ที่สองของวัดเซ็นจูจิ ซึ่งเป็นวัดหลักของนิกายโจโดชินชูทาคาดะ ท่านเป็นศิษย์สายตรงของชินรัน โชนิน (ค.ศ. 1173–1263) และสืบทอดคำสอนอันศักดิ์สิทธิ์จากอาจารย์ของท่าน ชินบุสึได้วางรากฐานที่มั่นคงให้กับหลักคำสอนของสำนัก และเสริมสร้างการมีบทบาทของสำนักทาคาดะในภูมิภาคคันโตให้แข็งแกร่งยิ่งขึ้น

ชินรัน โชนิน

ชินรัน โชนิน (ค.ศ. 1173–1263) หรือที่รู้จักกันในชื่อ เคนชิน เป็นผู้ก่อตั้งนิกายโจโดชินชู (แดนสุขาวดีแท้จริง) ในพุทธศาสนา หลังจากเข้ารับการบำเพ็ญตบะบนภูเขาฮิเอ เขาศึกษา เซ็นจู เน็นบุสึ หรือการสวดออกพระนามของพระพุทธเจ้าเพียงอย่างเดียว ภายใต้การชื้แนะของโฮเน็น (ค.ศ. 1133–1212) ในปี ค.ศ. 1207 เขาถูกราชสำนักเนรเทศพร้อมกับศิษย์คนอื่นๆ ของโฮเน็น เนื่องจากเกรงอิทธิพลของโฮเน็น ชินรันได้ปฏิบัติศาสนกิจเผยแพร่ธรรมในภูมิภาคเอจิโงะและคันโต และได้แสดงธรรมถึงความศรัทธาในพระพุทธเจ้าอมิตาในผลงานชิ้นเอกของท่านเอง เคียวเกียว ชินโชะ (การสอน การปฏิบัติ และการตรัสรู้) ท่านสั่งสอนเรื่องความรอดผ่านทางศรัทธาและนำมาซึ่งการปฏิรูปพุทธศาสนาในญี่ปุ่น