ทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่สำคัญ

ภาพวาดกวีอมตะ

สมัยคะมะคุระ
3 ม้วน
สีอ่อนบนกระดาษ
สูง 14.5 ซม., กว้าง 20.0 ซม.

บทความนี้ใช้เวลาอ่าน 2 นาที

ความสง่างามแบบคามาคุระที่รังสรรค์ขึ้น
จากบทกวีวากะและงานจิตรกรรมพู่กัน

ภาพวาดเหล่านี้เป็นส่วนหนึ่งของชุดภาพวาดที่เรียกว่า "สามสิบหกอรหันต์แห่งบทกวี" ซึ่งถูกสร้างขึ้นในช่วงต้นยุคคามาคุระ (ค.ศ. 1185–1333) วัดเซ็นจุจิได้เก็บรักษาภาพม้วนสามภาพจากชุดนี้ไว้ ภาพวาดเหล่านี้แสดงถึงกวีสตรีผู้มีชื่อเสียง ได้แก่ อิเสะ (ค.ศ. 872?–938?), โคได โนะ คิมิ (ไม่ทราบปี), และนาคาซึคาสะ (ค.ศ. 912?–988?) ลักษณะเด่นของภาพวาดคือ ฝีแปรงที่ละเอียดอ่อนและซับซ้อน โดยวาดด้วยสีที่ละเอียดอ่อนและงดงามบนแผ่นกระดาษขนาดเล็กสไตล์ชิกิชิ พร้อมด้วยโคลงวากะของกวีแต่ละคนจารึกไว้ทางด้านขวา

ภาพวาดชุดนี้ตามตำนานเชื่อกันว่าเป็นผลงานของจักรพรรดิโกะ-โทบะ (ค.ศ. 1180–1239) และถูกเรียกตามพระนามของพระองค์ว่า "โกะ-โทบะ-อิน บง"

จากภาพวาดดั้งเดิม 36 ภาพในชุดนี้ มีเพียง 15 ภาพเท่านั้นที่ยังคงหลงเหลืออยู่ ทำให้ชุดภาพของวัดเซ็นจุจิมีความสำคัญเป็นพิเศษ ภาพบุคคลสตรีเหล่านี้ได้รับการยกย่องทั้งในด้านความเป็นเลิศทางศิลปะและการแสดงออกถึงวัฒนธรรมโคลงวากะในยุคคามาคุระ และเป็นหนึ่งในผลงานจิตรกรรมที่หลงเหลืออยู่ซึ่งได้รับความชื่นชมมากที่สุด

ชินพิสึ ลายพระหัตถ์ของพระจักรพรรดิ

คือชื่อเรียกให้เกียรติสำหรับงานเขียนที่จักรพรรดิญี่ปุ่นประพันธ์ไว้เบื้องหลัง

จักรพรรดิโกโตบะ

จักรพรรดิโกะโตบะประสูติในปีจิโชที่4 (ค.ศ. 1180) เป็นจักรพรรดิในช่วงต้นสมัยคะมะคุระ เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 4 ของจักรพรรดิทากากุระ ในปีเคงคิวที่9 (ค.ศ. 1198) พระองค์ทรงสละราชสมบัติและเริ่มการปกครองแบบอินเซ ในด้านกวีนิพนธ์ พระองค์ทรงมีความเชี่ยวชาญและได้รวบรวมบทกวี “ชินโกะคิน วากะชู” ในปีโจคิวที่3 (ค.ศ. 1221) พระองค์ทรงออกพระราชโองการให้กำจัดโฮโจ โยชิโทกิ แต่ไม่สำเร็จและถูกเนรเทศไปยังเกาะโอกิ (สงครามโจคิว) พระองค์เสด็จสวรรคตที่นั่นในปีเอโนที่1 (ค.ศ. 1239)

นากะซึคาสะ

นากะซึคาสะ (ค.ศ. 912–991) เป็นกวีหญิงที่มีบทบาทในช่วงกลางสมัยเฮอัน (ค.ศ. 794–1185) เธอเป็นหนึ่งในกวีอมตะ 36 คน เธอเป็นบุตรสาวของอิเสะ (ค.ศ. 875?–938?) และเจ้าชายอะสึโยชิ (ค.ศ. 887–930) โอรสของจักรพรรดิอุดะ (ค.ศ. 866–931)

โคะโอคิมิ

โคะโอคิมิ (ไม่ทราบปี ค.ศ.) เป็นกวีหญิงที่มีบทบาทสำคัญในช่วงกลางสมัยเฮอัน (ค.ศ. 794–1185) เธอเป็นหนึ่งในกวีอมตะ 36 คน เธอเป็นที่รู้จักเป็นอย่างดีโดยเฉพาะอย่างยิ่งจากการประพันธ์บทกวีตอนเปิดในรวมบทกวี โกชูอิ วากะชู

อิเสะ

อิเสะ (ค.ศ. 875?–938?) เป็นกวีหญิงที่มีบทบาทสำคัญในช่วงปลายสมัยเฮอัน (ค.ศ. 794–1185) เธอเป็นหนึ่งในกวีอมตะ 36 คน เธอได้รับการยกย่องเป็นพิเศษในฐานะกวีหญิงตัวแทนของบทกวีวากะแบบคลาสสิก

กวีอมตะ 36 ท่าน

คือชื่อเรียกโดยทั่วไปของกวีวากะ ที่มีชื่อเสียง 36 คน ที่คัดเลือกโดยฟุจิวาระ โนะ คินโตะ (ค.ศ. 966–1041) ขุนนางในราชสำนักผู้มีบทบาทสำคัญในช่วงกลางสมัยเฮอัน (ค.ศ. 794–1185)

สมัยคะมะคุระ

เป็นสมัยที่มีระยะเวลาประมาณ 150 ปี ตั้งแต่มินะโมะโตะโนะโยะริโทะโมะก่อตั้งรัฐบาลปกครองที่คะมะคุระ จนถึงการเสียชีวิตของโฮโจ ทะคะโทะคิ ในปีที่ 3 ของรัชสมัยเกนโค (ค.ศ. 1333)