ลวดลายรอยพระพุทธบาท

คิริคาเนะ ลวดลายทองคำตัด

ไคเค

ไม่ทราบปีเกิดและปีตายเป็นที่แน่ชัด เขาเป็นช่างฝีมือประติมากรรมในสำนักเคียว ที่มีชีวิตอยู่ในช่วงต้นสมัยคะมะคุระ เป็นที่รู้จักในฐานะผู้ที่มีบทบาทสำคัญในการพัฒนาลักษณะศิลปะการปั้นแบบใหม่ในสมัยคะมะคุระ ร่วมกับอุนเคียว

ประติมากรรมพุทธศาสนาแห่งสำนักเคอิ

กลุ่มช่างแกะสลักพุทธศาสนาแห่งเมืองนาราตั้งแต่ปลายยุคเฮอันจนถึงยุคเอโดะ ซึ่งผลิตช่างฝีมือที่มีทักษะจากหลายยุคหลายสมัย

สมัยคะมะคุระ

เป็นสมัยที่มีระยะเวลาประมาณ 150 ปี ตั้งแต่มินะโมะโตะโนะโยะริโทะโมะก่อตั้งรัฐบาลปกครองที่คะมะคุระ จนถึงการเสียชีวิตของโฮโจ ทะคะโทะคิ ในปีที่ 3 ของรัชสมัยเกนโค (ค.ศ. 1333)

พระพุทธรูปอมิตาพุทธเจ้า

พระพุทธรูปอมิตาพุทธเจ้าปางยืนองค์นี้เป็นพระประธานของวัดเซ็นจูจิ ประติมากรรมชิ้นนี้เป็นผลงานของไคเค (ค.ศ. 1150–1250) หรือลูกศิษย์คนใดคนหนึ่งของเขา หลังจากเทศน์เป็นเวลาเจ็ดวันบนภูเขา ฮิเอ วัดเอ็นเรียคุจิได้นำเสนอพระพุทธรูปดังกล่าวแก่ชินเนะ โชนิน เพื่อรับทราบถึงความชอบธรรมของสำนักทาคาดะ พระพุทธรูปดังกล่าวยังคงเป็นสัญลักษณ์แสดงถึงความถูกต้องชอบธรรมของหลักคำสอนและนิกายทางศาสนาของวัดเซ็นจูจิมาจนถึงทุกวันนี้

สายทาคาดะ

วัดเซ็นจูจิเป็นวัดหลักของพุทธศาสนาโจโดชินชู (แดนสุขาวดีแท้จริง) สายทาคาดะ โจโด ชินชูก่อตั้งโดยชินรัน โชนิน (1173–1263) นักบุญชินบุสึ (ค.ศ. 1209–1258) และเค็นชิ โชนิน (ค.ศ. 1226–1310) ได้เผยแพร่คำสอนและอุดมการณ์ของสำนักทาคาดะไปทั่วภูมิภาคคันโต

ชินเนะ โชนิน

ชินเนะ (ค.ศ. 1434–1512) เป็นเจ้าอาวาสองค์ที่ 10 ของวัดเซ็นจูจิ ซึ่งเป็นวัดของโจโด ชินชู สายทาคาดะ ท่านเป็นบุคคลสำคัญในการฟื้นฟูวัดเซ็นจูจิ และสร้างโอกาสในการย้ายวัดจากทาคาดะในจังหวัดโทจิงิไปยังอิชินเด็นในจังหวัดมิเอะ